طرح وصال یاس
(طرح معرفی و ازدواج آسان و جهیزیه و اسکان موقت برای زوج های نیازمند و طرح هایی برای جلوگیری از طلاق جوانان)
جامعه ما اکنون در سن جوانی است. از مهم ترین مسائل و معضلات این طیف، ازدواج و زندگی آنان است.ازدواج و تشکیل خانواده باعث آرامش روح است و جزو اصلی ترین مراحل زندگی است اما هزینه های بسیاری از همان ابتدا بر هر دو خانواده تحمیل میکند.هزینه های بسیار سنگین مراسمات و خریدهایی که باید انجام شود تا بودجه ای که باید برای اسکان زوج جوان درنظر گرفت باعث شده سن ازدواج در جامعه بالا رفته و تشکیل خانواده برای جوانان بسیار سخت باشد.
مشکلات و فشارهای عصبی، بحران های اخلاقی و اجتماعی، بالا رفتن آمار سرخوردگی و افسردگی، پایین آمدن راندمان کاری در جامعه، پایین آمدن امید به زندگی و… همگی از نتایج عدم توانایی جوانان در تشکیل خانواده و زندگی مستقل است.

طرح همیار یاس        

(وام دادن به نیازمندان به صورت قرض الحسنه)

تورم اقتصادی و پایین بودن درامدها، نبود شغل مناسب، بالا بودن هزینه مایحتاج اصلی زندگی و..
تمام این موارد دست به دست هم میدهد تا قشر آسیب پذیر جامعه نتواند از پس مشکلات زندگی به تنهایی بربیاید. با توجه به اینکه وام های بانکی شرایط بسیار سختی برای متقاضیان دارد مانند اینکه پولی را در بانک مدتی به صورت سپرده نگه دارند، تضمین ضامنین با شرایط خاص و یا اقساط سنگین، قطعا نیازمندان نمیتوانند این شرایط را محقق کنند. با توجه به درامد پایین این افراد، به جز دریافت وام با شرایط آسان و به صورت قرض الحسنه، منبع و راهی وجود ندارد تا بتوانند سنگینی بار اقتصادی را کمی سبک کنند و مجالی برایشان فراهم شود تا بتوانند گامی رو به جلو بردارند.

طرح سفره های یاس  

(طرح اطعام نیازمندان)

در گوشه و کنار شهر، خانواده ها، کودکان، افراد مسن و از کار افتاده ای هستند که حتی امکان خوردن یک وعده غذای مناسب را هم ندارند. بعضا شاید روزها غذایی برای خوردن نداشته باشند.این افراد در هییئت ها، مسجدها، حسینیه های بزرگ و معروف شهر نیستند که به آنها غذای رایگان داده شود، در خیابان های بالای شهر نیستند که در مسیر گذر افراد پولدار باشند، فامیل و یا همسایه ثروتمندان نیستند که به مجلس ولیمه و یا نذری آنان دعوت شوند. این افراد تنها و بدون حامی در جنوبی ترین نقاط شهرند، جایی که نه گذر افراد پولدار به آنجا می افتد و نه هییئت و حسینیه و مسجدی در آن ساخته میشود تا مورد توجه قرار گیرد. قطعا تامین غذا برای این اشخاص ثواب بیشتری دارد و از اسراف های خیلی زیاد هم جلوگیری میشود.

طرح کرامت یاس

(طرح ایجاد اشتغال برای خانواده های بی سرپرست و زوج های جوان)

برای امرار معاش و تامین زندگی باید درامدی وجود داشته باشد.آمار بیکاری و شغل های کاذب در جامعه رو به افزایش است. نبود امنیت شغلی، ورشکستگی بسیاری از مشاغل، سبک کردن نیروی کار در کارخانه ها و تولیدی ها و…
به معضلات بالا این پدیده را هم اضافه کنید که افراد با توجه به رابطه و پارتی در پست های شغلی قرار میگیرند و افراد بسیاری که صلاحیت داشتن یک شغل را دارند، امکان بدست آوردن آن را ندارند و همچنین بسیارند خانواده هایی که یک کار کوچک خانگی دارند ولی امکان بازاریابی و فروش وارائه تولیدات و خدمات خود را ندارند.
تمام این موارد باعث میشود تعداد بیکاران و کارجویان جامعه بالا باشد. در چنین شرایطی که فرد نتواند شغل و درامدی برای خود ایجاد کند و در عین حال تحت فشار مشکلات معیشتی باشد، آمار جرم و دزدی و بزه و خشونت در جامعه بالا رفته و کارهایی مثل قاچاق، تکدی گری، کلاه برداری و هزاران خلاف دیگر بناچار در کشور بالا خواهد رفت.
درحالیکه اگر تمام افرادی که توانایی ارائه خدمات و یا هنری را دارند بتوانند آنرا ارائه دهند و درامدی برای خود ایجاد کنند یا افرادی که تخصصی دارند، در شغل مناسب قرار داده شوند، بازار فروشی برای تولیدات کوچک و محدود خانگی ایجاد شود و آنان بتوانند وارد بازار کار شوند، علاوه بر اینکه چرخ زندگی اشخاص توسط خودشان میچرخد و نیاز به مدد کسی ندارند، سطح رفاه عمومی جامعه بالا رفته و میزان آسیب های اجتماعی بسیار پایین خواهد آمد.

طرح شفای یاس
(طرح حمایت از بیماران نیازمند، تامین دارو،ساخت و تجهیز بیمارستان و درمانگاه)
بالاترین نعمت سلامتی است. بیماری علاوه بر اینکه مشکلات جسمی را به همراه دارد و فرد بیمار باید با درد و مریضی مبارزه کند، هزینه بالای دارو و درمان را هم به بیمار، تحمیل میکند.پروسه سخت درمان، فشار روحی و درد جسمی بیماری و هزینه های زیاد درمان، فشاری مضاعف بر شخص و خانواده اش وارد میکند.
قشر ضعیف اگر دچار بیماری شوند با مشکلات بسیاری مانند هزینه پزشک و بیمارستان، دارو و حتی خوراک مقوی مواجه هستند که بعضا متاسفانه به همین دلایل، مجبور هستند درمان را رها کنند و بیماری آنها را از پای درمی آورد.

تحمل درد، پیشروی بیماری و فشار روحی برای انسان سالم هم بسیار سخت است چه برسد به شخصی که مریضی او را کم توان کرده است.

طرح مهربانی یاس
(طرح ارائه خدمات و توانایی های خود مردم و خیرین برای نیازمندان)

نیکوکارانی هستند که توانایی این را دارند، خدماتی به نیازمندان ارائه کنند و تخصص و توانمندی خود را به رایگان در اختیار همنوع خود قرار دهند.
مثلا فیزیوتراپی که ورزشها و ماساژهای مخصوص را برای افرادی که توان مالی ندارند، به رایگان انجام میدهد.
راننده ای افراد مسن و کم توان را به رایگان جابه جا میکند.
معلمی که به کودکان کار و فقیر، رایگان درس میدهد.
خیاطی که بدون دستمزد،  تعمیرات لباس و کیف و کفش محرومین را انجام میدهد.  
وکیلی که مشاوره حقوقی رایگان به افرادی که مشکل مالی دارند، میدهد و پرونده های آنان را قبول میکند.

پزشکی که افراد بی بضاعت را بدون گرفتن حق ویزیت، معاینه میکند
معرفی این نیکوکاران به نیازمندان باعث رفع گرفتاری آنان خواهد شد.

طرح کالای یاس

(طرح دریافت کالا و لوازم دست دوم و نو از مردم، ترمیم و تعمیر آنها و ارسال برای خانواده های نیازمند)

خیلی از خانواده ها بعد از اینکه وسایل جدیدی برای خانه خود میگیرند، وسیله قبلی خود را نیاز ندارند. ممکن است این وسایل به تعمیر و ترمیم احتیاج داشته باشد، اما همبن وسیله قدیمی و حتی خراب، بعد از تعمیر، میتواند هدیه ارزشمندی برای نیازمندی باشد و بسیاری از مشکلات او را حل کند.
مثلا لباسشویی قدیمی شما برای پیرمردی تنها که لباسش را با دست میشوید، بسیار هدیه خوبی خواهد بود.
فرش قدیمی شما برای کودکانی که روی زمین سرد یا موکت خشک میخوابند، بسیار نرم است.
اجاق گاز بدون فر شما برای مادر که روی پیک نیک غذای فرزندش را میپزد، بسیار خوشحال کننده خواهد بود.

تلویزیون قدیمی شما برای بچه هایی که تلویزیون ندارند بسیار دوستداشتنی است و از آن لذت میبرند.

طرح لبخند

(طرح حمایت دائمی از کودکان یتیم)

حضرت علی تاکید بسیار در حمایت و محبت کردن به یتیمان داشتند.
کودکانی که از نعمت پدر یا مادر محروم هستند به لحاظ عاطفی و مالی بسیار شکننده هستند.این کودکان محبت، حمایت و همراهی والدینشان را ندارند و مجبور هستند در کودکی، بزرگ شوند و تمام سختی ها را به تنهایی بر دوش کشند.
کودکی که بجای بازی در پارک و تجربه دوچرخه سواری مجبور است در محیطی سخت کار کند، بجای فکر کردن به بازیهای کودکانه باید به مشکلات معیشتی زندگی فکر کند، بجای پر کردن قلک برای خرید ماشین یا عروسک باید پولش را جمع کند تا بتواند زندگی کند، بجای رفتن به مدرسه به سر کار میرود و … تنها تفاوتش با فرزند ما در این است که روزگار با او مهربان نبوده و پدر و مادرش را از او گرفته است.